Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2015

Ίριδα

Παρουσίασα την εικόνα στα παιδιά και στη συνέχεια ρώτησα.
-Θα θέλατε να μου πείτε τι βλέπετε στην εικόνα;
Ουράνιο τόξο, κορδέλες του ουράνιου τόξου.
Άνθρωπο,έναν άγγελο, έχει φτερά, μάτια, χείλη, στόμα, δύο πόδια, δύο χέρια, φοράει παπούτσια.
Ουρανό
Θάλασσα.
Σύννεφα
Μετά τις υπέροχες απαντήσεις των παιδιών είπα στα παιδιά πως ήταν Θεά που ζούσε παλιά.
Κυρία εγώ ξέρω την Αθηνά, το Δία ...... κάθε παιδάκι θυμόταν και συμπλήρωνε το όνομα ενός θεού.
Θα θέλατε να ακούσετε το όνομά της;
ΙΡΙΔΑ και ήταν ταχυδρόμος των θεών. Ταξίδευε πάνω στο ουράνιο τόξο και στα πόδια της φορούσε σανδάλια φτερωτά για να ταξιδεύει πολύ γρήγορα. Στο χέρι κρατούσε και το σκήπτρο της , το κηρύκειο που κρατούσαν μόνο οι θεοί. 
Παρουσιάζω στη συνέχεια μία διαφορετική απεικόνιση της Ίριδας αλλά και το γράμμα με το οποίο ξεκινάει το όνομά της. Τα παιδιά παρατηρούν πως το γράμμα της Ίριδας είναι μια κατακόρυφη ευθεία γραμμή και το μικρό είναι μια κατακόρυφη ευθεία γραμμή που γυρίζει σε καμπύλη.
Το ουράνιο τόξο είναι φτιαγμένο με καμπύλες και στα φτερά έχει βάλει λοξές γραμμές.
Στη συνέχεια παίζουμε παιχνίδι αφής με το γράμμα της Ίριδας. Τα παιδιά έχοντας κλειστά τα μάτια ψηλαφίζουν το γράμμα και στη συνέχεια καλούνται να βρουν το γράμμα έχοντας κλειστά τα μάτια.


Στη συνέχεια καλούνται να αποτυπώσουν στον πίνακα το γράμμα της Ίριδας.






Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2015

4η μέρα στο σχολείο

Την προηγουμένη τα παιδιά έφτασαν στο συμπέρασμα πως για να ζωγραφίσουμε χρειαζόμαστε γραμμές και χρώματα. Σήμερα λοιπόν με τα παιδιά κατασκευάσαμε διάφορες γραμμές στον πίνακα και στη συνέχεια γράψαμε το όνομά τους. Παίξαμε με τη θέση των γραμμών και ζωγραφίσαμε με τα χέρια μας τις γραμμές στον αέρα.
Ζήτησα από τα παιδιά να κλείσουν τα μάτια τους, να ακούσουν τη μουσική και στη συνέχεια με το χέρι τους να ζωγραφίζουν στον αέρα τη μουσική που ακούν αλλά με γραμμές.
 Δρόμος της άνοιξης( μπορείτε να πατήσετε εδώ για να ακούσετε τη μουσική )
Σε λίγο μια καταπληκτική ορχήστρα γραμμών εμφανίστηκε και τα παιδιά ήταν τόσο αφοσιωμένα σε αυτό που έκαναν που τίποτε δε διασπούσε τη συγκέντρωσή τους.
Άλλαξα μουσική Φθινόπωρο (μπορείτε να πατήσετε εδώ για να ακούσετε τη μουσική) και  τα παιδιά αμέσως άλλαξαν και την ένταση των κινήσεων αλλά και την έκφραση του προσώπου.
Αποτύπωσαν σε χαρτί τις μουσικές και στη συνέχεια ενώσαμε τη μία ζωγραφιά με την άλλη και φτιάξαμε έναν τεράστιο πίνακα που στολίζει την τάξη μας
Συνεχίσαμε τη δραστηριότητα εκφράζοντας τη μουσική με την κίνηση του σώματός μας.
Παρακολουθήστε τις δραστηριότητές μας μέσα από το video
Η συνέχεια της ημέρας στη σελίδα των εικαστικών.

Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2015

3η μέρα

Η συζήτηση ξεκίνησε με την ερώτηση θα θέλατε να μου πείτε χρώματα που ξέρετε αλλά θα προσέχετε καθένας να λέει διαφορετικό χρώμα από τον προηγούμενο. Δίνοντας προτεραιότητα στα παιδιά που είναι για πρώτη φορά στο Νηπιαγωγείο μας άρχισαν να απαριθμούν χρώματα.
Συνεχίζω με μία δεύτερη ερώτηση γιατί νομίζετε ότι υπάρχουν τα χρώματα;
Για να μπορούμε να βάφουμε τα βαγόνια, το τρένο, τους τοίχους τα ρούχα μας. Μπορούμε να ζωγραφίζουμε με τα χρώματα. Με τα χρώματα φτιάχνουμε ζωγραφιές και στολίζουμε τους τοίχους.
Για να επισκευάζουμε και να κατασκευάζουμε πράγματα.
Πού βρίσκουμε εμείς οι άνθρωποι τα χρώματα; Τα αγοράζουμε. Αν όμως τώρα μπορούσαμε να πάμε μια βόλτα στην εξοχή θα συναντούσαμε χρώματα; Μα ναι απαντούν όλοι πράσινο στο χορτάρι, κόκκινα λουλούδια, καφέ για τον κορμό .....................
Η φύση λοιπόν που νομίζετε ότι βρίσκει τα χρώματα; ( ενώ έκανα την ερώτηση αυτή είχα τοποθετήσει ένα cd ώστε να αντανακλά το φως του ήλιου στο ταβάνι και σχηματιζόταν το ουράνιο τόξο)
Τα παιδιά παρατήρησαν πως την τάξη μας επισκέφθηκε το ουράνιο τόξο. Δεν μπορούσαν όμως να επεξεργαστούν τη διαδικασία. Μετά από συνεχείς ερωτήσεις κατέληξαν πως τα χρώματα υπάρχουν στο φως.
Στη διάθεση των παιδιών τώρα βρίσκονται κάποιοι πίνακες που αφήνουν τη φαντασία των παιδιών να καλπάσει. Προέτρεψα τα παιδιά να παρατηρήσουν πολύ καλά τους παρακάτω πίνακες και μετά να μου πουν τι βλέπουν στις εικόνες.
Είναι ινδιάνοι που πολεμούν


Είναι βροχή που πέφτει απαλά στη θάλασσα.
Είναι άνθρωποι που κολυμπούν και φαίνονται μόνο τα μαλλιά τους.
Είναι ηφαίστειο που σκάει και πετάει φωτιά και πέτρες. 

Είναι τα κομμάτια που περιμένουν κάποιον να τα ενώσει για να φτιάξει ένα τραπέζι.

Είναι ένας άνθρωπος που έχει γύρει το κεφάλι του. Το δε μπλε που κρέμεται μπορεί να είναι φτερό, φιόγκος καπέλο κοτσίδα

Είναι παραλληλόγραμμα που έβαλε ένα παιδάκι για να φτιάξει μία κατασκευή.
Είναι μία κατασκευή από τουβλάκια που κάποιος τη χάλασε.

Είναι το φεγγάρι ολοστρόγγυλο που ανεβαίνει στον ουρανό και πέρασε μπρος από ένα σαυρό.
Είναι το φεγγάρι που φαίνεται από κάποιο παράθυρο.
Αυτές είναι κάποιες από τις απαντήσεις που έδωσαν τα παιδιά και με έκαναν να αισθανθώ περήφανα γι αυτά.
Κλείνοντας την επεξεργασία των πινάκων τα παιδιά κατέληξαν στο εξής συμπέρασμα: Για να ζωγραφίσουμε χρησιμοποιούμε γραμμές και χρώματα.
Αποφασίσαμε να φτιάξουμε κι εμείς το δικό μας πίνακα με χρώματα και γραμμές.
Σας παρουσιάζουμε τον πίνακα που τα παιδιά ονόμασαν "Γραμμές και χρώματα"

Όταν τελείωσε το διάλειμμα μας αφηγηθήκαμε στα παιδιά μας ένα πολύ γνωστό σε όλα τους κλασικό παραμύθι ¨"Η κοκκινοσκουφίτσα" 
Στην αρχή παραξενεύτηκαν γιατί δεν κρατούσαμε κάποιο βιβλίο στα χέρια μας αλλά μόνα τους μετά συμπλήρωσαν πως η γιαγιά όταν τους λέει παραμύθια δεν τους τα διαβάζει.
Στο τέλος του παραμυθιού τα παιδιά εκδήλωσαν την επιθυμία να παίξουν και τα ίδια προτείνοντας τα κορίτσια να γίνουν κοκκινοσκουφίτσες και τα αγόρια κακοί λύκοι.
Είναι αυτό που θα δοκιμάσουμε αύριο.

Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2015

2η ημέρα στο σχολείο

Ο χώρος του σχολείου πιο γνώριμος σήμερα στους καινούριους μαθητές μας. Αποφασίζουν με μεγαλύτερη ευκολία που θα απασχοληθούν. Οι παλιοί μας μαθητές προσκαλούν τους νέους στα παιχνίδια τους. Η κοινωνία του σχολείου μας δουλεύει είναι συγκροτημένη. Τα παιδιά δοκιμάζουν σήμερα διαφορετικές γωνιές. Κάποια που εχθές απλώς γύριζαν και δοκίμαζαν απλώς σήμερα απασχολούνται σε μία γωνιά για περισσότερη ώρα.
Σήμερα όμως δύο παιδάκια αισθάνονταν ανασφάλεια χωρίς τη μητέρα τους. Δάκρυα κυλούσαν από τα πανέμορφα ματάκια τους. Πλησιάζουμε τους μιλούμε παίζουμε μαζί τους. 
Ήρθε η ώρα να καθίσουμε στην παρεούλα τα παίρνω από το χέρι και τα φέρνω μαζί μας. Το ένα σταματά και αρχίζει να μιλά για τη ζωγραφιά του. Το άλλο έχει αποτυπωμένο το παράπονο στο πρόσωπό του αλλά ταυτόχρονα παρακολουθεί τα όσα διαδραματίζονται χωρίς να θέλει να πάρει μέρος.
Παίζουμε το παιχνίδι με τις μαράκες. Πριν όμως ξεκινήσει το παιχνίδι μας γράφουμε το όνομα του μουσικού οργάνου που χρησιμοποιούμε. ( Οι γονείς που ασχολείστε με τα γράμματα σας παρακαλούμε μην γνωρίζετε στα παιδιά σας τα ονόματα των γραμμάτων αλλά τις φωνές των γραμμάτων και να αναπαράγετε τις φωνές των γραμμάτων χωρίς να προσθέτετε ειδικά στα σύμφωνα  το ΟΥ για να αναπαράγεται τον ήχο του. Είμαστε καθημερινά στη διάθεσή σας για να λύσουμε οποιαδήποτε απορία έχετε).
 Σήμερα δεν τραγουδώ εγώ τα παιδιά βοηθούν αυτό που δεν το έχει μάθει.Γνωρίζουν τα ονόματά τους. 
Ζητώ από 2 παιδάκια να φέρουν 2 καλαθάκια με τουβλάκια. Μου λένε τα ονόματα των χρωμάτων τους κι εγώ καταγράφω στον πίνακα. Κάθε παιδάκι καλείται να πάρει το αγαπημένο του χρώμα και να δηλώσει με ένα σημαδάκι στον πίνακα την προτίμησή του. Νικητής για άλλη μια φορά το κόκκινο.
Από την τσέπη μου βγάζω μπαλόνια και τα παιδιά αφού πουν το χρώμα που έχουν το κρατούν. Με μουσική και ανάλογες εντολές το τοποθετούν σε διάφορα μέρη του σώματός τους. Στη συνέχεια το τοποθετούν σε διάφορα μέρη του σώματος του φίλου τους. 
Στο τέλος της ημέρας καθόμαστε στην αυλή και διαβάζουμε την κόκκινη και τη μαύρη ιστορία της Παυλίνας Παμπούδη. Σε κάποια σημείωση η αφήγηση κόβεται από τις Νηπιαγωγούς και ζητάμε από τα παιδιά να μαντέψουν τη συνέχεια της ιστορίας. Οι ιδέες τους καταπληκτικές μπράβο σας παιδιά.
Καλό σας απόγευμα Σας περιμένουμε και αύριο.Οι γονείς σας παρακαλούμε μην κάθεστε στην τάξη αποχαιρετίστε τα παιδιά και φύγετε. Αν χρειαστούμε οτιδήποτε θα σας ειδοποιήσουμε εμείς.

Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2015

1η ημέρα λειτουργίας του Νηπιαγωγείου

Με τις καταστάσεις μας στα χέρια υποδεχτήκαμε παλιούς και νέους μαθητές στα τμήματα μας. Όλοι στην ώρα τους περίμεναν να ανοίξει η εξώπορτα του σχολείου για να παραδώσουν τα παιδιά τους στις Νηπιαγωγούς. Παλιοί και νέοι μαθητές μπαίνουν στην τάξη αφού τους καλωσορίσουμε. Τακτοποιούν τις τσάντες τους και δειλά δειλά ρωτούν αν μπορούν να παίξουν ή να ζωγραφίσουν. Ο τόπος γεμίζει με φωνές αγκαλιές και φιλιά κάθε φορά που κάποιο παιδάκι καταφθάνει. Τα νήπια είναι εκείνα που δείχνουν στα προνήπια τι κάνουμε σε κάθε γωνιά.
Μαζευόμαστε στην παρεούλα και παίζουμε παιχνίδια γνωριμίας. Διερευνούμε μέσα από το παιχνίδι την παρατηρητικότητά τους και τη γνώση τους σχετικά με τα χρώματα. Περιγράφουμε κάποια χαρακτηριστικά ενός παιδιού και τα άλλα πρέπει να παρατηρήσουν να ταυτίσουν τα χρώματα που η Νηπιαγωγός λέει για να βρουν πιο παιδάκι είναι .
Παίζουμε με τις μαράκες τραγουδώντας ένα μικρό τραγούδι. Είμαι η ή ο ...................... παίζω τις μαράκες και τις δίνω στον ή στην ................................. Τα παιδιά αλλάζουν έτσι θέσεις κάθονται με νέα παιδιά αλλά και γνωρίζουν το όνομα του φίλου τους.
Νιώθουμε την ανάγκη των παιδιών να κινηθούν. Στον υπολογιστή το "χαμόγελο της Τζοκόντα" και τα παιδιά περπατούν καλημερίζοντας το φίλο που συναντούν με σιγανή φωνή όταν όμως η μουσική σταματά γίνονται αγάλματα ακούνητα αμίλητα αγέλαστα.
Χαρούμενα περνά η ώρα μέχρι που τα παιδιά διαμαρτύρονται πως πεινούν. Ένα καινούριο παιδί μαζί με ένα παλιό πηγαίνουν στη βρύση και πλένουν χέρια. Επιστρέφουν και παίρνουν την τσάντα τους, στρώνουν και περιμένουν τους φίλους τους για να φάνε.
Βγαίνουν στην αυλή τρέχουν, πηδούν στέκονται παρατηρούν.
Το διάλειμμα τελείωσε και όλοι μαζί στην αυλή παίζουμε παιχνίδια με το ταμπουρίνο να χτυπά περπάτημα. Σχηματίζουν ένα τρένο πίσω από τη συνάδελφο και περνούν τη γέφυρα που είναι σχεδιασμένη στην αυλή ένας ένας. Το ένα πόδι πίσω από το άλλο ταξιδεύει το σώμα των παιδιών από τη μία μεριά στην άλλη.
Ξεκουράζουμε τα παιδιά μας με  "το αεροπλάνο" της Κυνηγού Φλάμπουρα.
Η πτήση έλαβε τέλος με ασκήσεις χαλάρωσης και τα παιδιά αποχωρούν από το Νηπιαγωγείο.
Μπράβο στους μικρούς μας μαθητές αλλά και στους γονείς τους που τα είχαν προετοιμάσει τόσο καλά για το σχολείο που κανένα δεν ένιωσε την ανάγκη να παραμείνουν οι γονείς τους στο Νηπιαγωγείο.
Σας περιμένουμε αύριο με καινούριες δραστηριότητες.

Αγιασμός

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ο αγιασμός πραγματοποιήθηκε στο χώρο του Δημοτικού σχολείου Αφρατίου μαζί με τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς συναδέλφους του Δημοτικού Σχολείου. Στον αγιασμό παρεβρέθηκε ο Προϊστάμενος Πρωτοβάθμιας Εύβοιας μαζί με τον Προϊστάμενο Εκπαιδευτικών θεμάτων.
Με το τέλος του αγιασμού οι γονείς του Νηπιαγωγείου είχαν την πρώτη τους συνάντηση με το εκπαιδευτικό προσωπικό του Νηπιαγωγείου και την πρώτη ενημέρωση σχετικά με το ωράριο προσέλευσης και αποχώρησης των μαθητών στο σχολείο.
Ενημερώσαμε τους γονείς ότι δεν θα λειτουργήσει το Ολοήμερο τμήμα του σχολείου μας γιατί ακόμη δεν έχει τοποθετηθεί τρίτη Νηπιαγωγός στο σχολείο μας και ότι μάλλον το Ολοήμερο τμήμα θα λειτουργήσει μετά τις εκλογές και όταν θα κάνουν προσλήψεις αναπληρωτών.
Μετά την ενημέρωση των γονέων σχετικά με τις τσάντες των παιδιών, το δεκατιανό τους, τέθηκε το ερώτημα σχετικά με τα υλικά που θα χρειαστούν τα παιδιά στο Νηπιαγωγείο.
Ενημερώθηκαν οι γονείς σχετικά με  το υπόλοιπο της προηγούμενης χρονιάς από την κυρία που ορίστηκε από την ολομέλεια των γονέων για να διαχειριστεί τα χρήματα που οι γονείς συγκέντρωσαν για την αγορά του υλικού και ορίσαμε μία συγκέντρωση για το τέλος του Σεπτέμβρη για να αποφασίσουν σχετικά με το υλικό που θα χρειαστούμε καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς.